Kolekcja ceramiki dewocyjnej ze zbiorów Wielkopolskiego Parku Etnograficznego
   Kolekcja dokumentuje jedną z gałęzi popularnej sztuki religijnej, jaka rozwinęła się na w końcu XIX i 1. poł. XX w. Kolekcję tworzą zakupione od dwóch kolekcjonerów zbiory: Pierwszy — liczący 365 obiektów — kupiony został w 1994 r. od Jana Orczykowskiego — nauczyciela, regionalisty i kolekcjonera artefaktów kultury ludowej okolic Cekowa k/Kalisza. Kolekcja ta stanowi poważną pozycję w zbiorach WPE. Prezentowana była na wystawach czasowych w Muzeum, jak w innych placówkach: Muzeum Ceramiki w Bolesławcu, Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu, Muzeum Zamku Górków w Szamotułach, w Muzeum Narodowym Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie. W obecnym roku zakupiono inny zbiór - liczący 172 obiekty — a jego twórcą jest Edward Solarz, kolekcjoner i długoletni mieszkaniec Gołańczy, obecnie mieszkający w Poznaniu. Razem zbiory te tworzą ciekawą i wyjątkową kolekcję, liczącą 537 obiektów.
    Kolekcja obejmuje porcelanowe figurki i kropielniczki a także ceramiczne figurki Ukrzyżowanego na drewnianych krucyfiksach. Figurki przedstawiają popularne wyobrażenia sakralne: Serca Marii, Serca Jezusa, Matki Boskiej z Dzieciątkiem, Chrystusa Zmartwychwstałego, Świętej Rodziny, Dzieciątka Jezus, Świętych (między innymi Anny, Józefa, Antoniego, Franciszka, Stanisława Kostki) oraz aniołów — w różnych rozwiązaniach ikonograficznych. Część z nich to odwzorowania cudownych wizerunków czczonych w znanych sanktuariach polskich i europejskich, sprzedawane jako pamiątki dla pielgrzymów: (np. figurki Matki Boskiej Wambierzyckiej, Świętej Rodziny Kaliskiej, Św. Anny pod Opolem, Dzieciątka Praskiego, Matki Boskiej z Lourdes, i in.). Tanie, wykonane masową technologią, powielające standardowe wzory ikonograficzne i artystyczne, nabywane były i użytkowane przez odbiorców ze środowisk wiejskich i prowincjonalnych, wpisując się w obszar prywatnej, rodzinnej religijności i rodzimej ikonosfery.
   Na wystawie wyeksponowanych zostanie całość kolekcji, licząca 537 obiektów.
   Plastyczna aranżacja wystawy będzie nawiązaniem ale także rozwinięciem tej, którą przyjęto w pierwszej wystawie kolekcji, w 1994 r. Figurki pokazane zostaną w dwustrefowym układzie kompozycyjnym, w ramach którego wyodrębniona będzie strefa „ziemska” — w formie narracji o ziemskich kolejach losu Jezusa i Matki Boskiej i „niebiańska” — o hieratycznym układzie figurek z centralnie usytuowaną figurką Matki Boskiej Tronującej.

Scenariusz wystawy — Marta Romanow-Kujawa
Oprawa plastyczna — Dorota Jagłowska
 
Wystawie towarzyszą dwa wydawnictwa: katalog i plakat.